Na haar opleiding grafische vormgeving van 1983-1988 is Miriam Slaats (1958) het reclamevak ingegaan en heeft meerdere jaren als zodanig gewerkt voordat ze de beslissing nam met dit werk te stoppen en zich volledig te wijden aan de schilderkunst. Deze beslissing is, achteraf bezien, geen slechte keuze. Vele tentoonstellingen nadien blijkt, dat er een grote belangstelling bestaat voor haar schilderstijl en menigmaal is haar werk gelauwerd, o.a. door de AVRO-publieksprijs.
My Divine Jewels
Miriam Slaats heeft een aantal stappen gezet die haar oeuvre drastisch veranderde. Na 2006 is het kleurgebruik getemperd en zijn de schilderijen meer monumentaal geworden. Uiteindelijk werd het kleurengamma hoofdzakelijk zwart/wit met kleine kleuraccenten en fragmenten van foto's - soms heel klein- waarover heen is geschilderd. Naast de schilderkunst heeft Slaats nog een paar stappen gezet. De ene is het onderzoek naar de visuele mogelijkheden om de schoen als uitgangspunt te nemen in fotografie in directe relatie tot haar eigen lichaam. "De puurheid van zijn wezen introduceer ik naar abstractie. Ik laat de nuchterheid van een functioneel product de verbinding aangaan met het zachte vrouwelijke..."
Luggage of Life
De andere stap is het vervaardigen van objecten uit materialen die al zijn afgedankt en nu door Miriam Slaats in een andere constellatie een nieuw leven wordt ingeblazen. In sommige objecten worden gevonden voorwerpen letterlijk vereeuwigd in een gietstolsel. Door gelijk de beste giettechnieken toe te passen krijgen deze objecten een bijzondere dimensie extra. De loepzuivere transparantie van de objecten versterken de schoonheid van de vergankelijkheid.
A Challenge in White!
De vroegere schilderijen van Slaats zijn uitbundig vrolijk en hebben dik aangezette tekeningen en teksten die verwijzen naar het dagelijkse theater, variërend van de hond uitlaten tot het samen klaarspelen van een klus. Meer recent is er sprake van een wending in de schilderstijl. Het anarchistische theater van de vrolijkheid heeft plaats gemaakt voor een meer beschouwende blik op het leven.
De schilderkunstige middelen die de kunstenaar beschikbaar heeft, zoals lijnvoering en kleurstelling worden minder vaak terloops gebruikt en meer en meer toegepast als doel in zichzelf. De expressie wordt nu minder dan voorheen bereikt door contouren in de voorstelling te plaatsen en meer door een vloeiend lijnenspel te laten samenspelen met picturale elementen, die meestal van foto's afkomstig zijn. De intuïtie en gevoelswaarden van de kunstenaar spelen tijdens het creatieproces een grotere rol. Met deze vernieuwde stijl van schilderen schept Miriam Slaats voor zichzelf een nieuwe toekomst waarin ruimte is voor het verbeelden van de verschillende belevingswerelden: gevoelsmatig; fantasievol en beschouwelijk.
