Kunstenaar: André Vranken

Vranken schuift in milimeters met massavolumes

André Vranken is in 1961 geboren in Maastricht, rondde daar in 1985 de opleiding monumentalevormgeving en schilderen af aan de Stadsakademie, woont en werkt sinds 1996 in Amsterdam.
Tijdens en na de opleiding ontwikkelt hij als schilder een voorliefde voor het fenomeen ‘vrouw’en geeft daarvan uiting middels heftig gekleurde en fel geschilderde doeken.
Vanaf 1987 is hij werkzaam bij bronsgieter Pie Sijen en komt daar in aanraking met werk van onder meer Spronken, Visch en Vandekop. In deze periode van ruim tien jaar ontwikkelt zich een liefde voor het beeld. In 1997 gaat het roer uiteindelijk om: de vrouw blijft, het schilderij niet.
Als je beelden in brons giet doorloop je stadia waarin je steeds andere materialen gebruikt: het origineel in klei, gips, hout of steen, daarop een mal ven gips of rubber, daaruit een afdruk in was die eenmaal terug uit de gieterij in brons blijkt veranderd. En in dat brons kan ook nog van alles aangepast worden. Als je deze stadia als een groeiproces naar je uiteindelijke beeld ziet en niet als noodzakelijke onoverkomelijkheden is het niet vreemd dat ik in elk stadium wil ingrijpen om het beeld bij te sturen.”